در كنارم بودي و هرگز نفهميدم تورا .دل به دنيا داده بودم هرچه مي گفتي بيا .از رگ گردن به من نزديكتر بودي ولي.جستجو مي كردمت در مردم آدم نما.صبح و ظهرو عصر و هرشب در تب غفلت گذشت .سال و ماه و هفته و روزم در عمق قهقهرا .خانه ي صدرنگ قلبم با ريا همسايه بود.خانه اي محكم به قدر اعتبار سايه ها .در سراب معبد واپسگرايان تهي .سجده مي كردم به سمت قبله هاي نوگرا.روح عطشانم براي جرعه اي احساس پاك.دست و پا ميزد ميان موج گرداب بلا.هرچه جان كندم به دنيا مبتلاتر مي شدم .خسته ام از التيام ِ مستعد ِ ابتلا .از گناهانم پشيمانم اجابت كن مرا. در مسير آسمانيها رهايم كن "رها " . روي ماهت را به سوي خواب تاريكم بتاب.اي پناه بي پناهان اي اهورا اي خدا

ﺩﻭﺩ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻻ ﻧﺸﯿﻨﺪ، ﮐﺴﺮ ﺷﭑﻥ ﺷﻌﻠﻪ ﻧﯿﺴﺖﺟﺎﯼ ﭼﺸﻢ ﺍﺑﺮﻭ ﻧﮕﯿﺮﺩ، ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻭﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖﺷﺼﺖ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ، ﻫﺮﺩﻭ ﺩﻋﻮﺍﯼ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﮐﻮﭼﮏ ،ﻻﯾﻖ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ؟ﺁﻫﻦ ﻭ ﻓﻮﻻﺩ ﻫﺮﺩﻭ ، ﺍﺯ ﯾﮏ ﮐﻮﺭﻩ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺑﺮﻭﻥاین ﯾﮑﯽ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﮔﺮﺩﺩ، ﺁﻥ ﺩﮔﺮ، ﻧﻌﻞ ﺧﺮ ﺍﺳﺖﮔﺮ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﻧﺎﮐﺴﺎﻥ ﺑﺎﻻ ﻧﺸﯿﻨﻨﺪ، ﻋﯿﺐ ﻧﯿﺴﺖﺭﻭﯼ ﺩﺭﯾﺎ ﮐﻒ ﻧﺸﯿﻨﺪ، ﻗﻌﺮ ﺩﺭﯾﺎ ﮔﻮﻫﺮ ﺍﺳﺖ

عاشقی جرم قشنگی ست مرا دار نزن شده ام عاشق تو، عشق مرا جار نزناي که از راز دل عاشق من با خبریعشق پنهان مرا تهمت انکار نزنشده ام بسته به عشقت ،به يقين میدانیپس تو هم قلب مرا زخمه بسیار نزنخواستم تا که شوم عاشق شیرین صفتتعشق شيرين مرا ، مهر خریدار نزنعاشقم باش عزیزم تو نگو عشق خطاستبه خطا زخم براین عاشق تبدار نزنمن که ديگر شده ام عاشق و دلبسته توتو بیا سنگ به این خسته بيمار نزن

u200d تو خدایـــی داری...که بزرگ است؛ بزرگ...و به قول سهرابـــ: در همین نزدیکیست...ای دل کوچکـــ من...بگذار غم و غصه ببارد...شایدشاید اینبار خـــــدا میخواهد کهپس از بارش غم...وپس از خواندن نامش هردم...آسمان دل تو صـــاف شودونگاهت به همه اهل زمین پاکـــ شود...شاید اینبار خـــدا میخواهد که خودش چتـــر تو باشد...که بمانی...نرویودگر بار نگویـــی:"سهـــراب"قایقـــت جا دارد؟!

عاشق نباشی حس باران را نمی فهمی

فرق قفس با یک خیابان را نمی فهمی

عاشق نباشی می روی در جاده ها،اما

معنای فصل برگ ریزان را نمی فهمی